Home » Προσωπικές Ιστορίες

Το οδοιπορικό μου… Το δικό σου; (παλιό υλικό)

Submitted by on October 14, 2012 – 6:16 pm7 Comments
Το οδοιπορικό μου… Το δικό σου; (παλιό υλικό)

Χαιρετώ την παρέα, μετά από ένα περίπου χρόνο ξανά.

Μερικοί με γνωρίζετε ήδη από τις αναρτήσεις μου, κάποιοι άλλοι ίσως όχι διότι έχω καιρό να δημοσιεύσω κάτι εδώ. Με αφορμή την ανάρτηση του Γιώργου Κουμαράπη θέλησα να μοιραστώ και το δικό μου οδοιπορικό μαζί σας. Είχα σκεφτεί να το κάνω προ καιρού, αλλά λόγο επαγγελματικών και προσωπικών υποχρεώσεων δεν μου δόθηκε ο χρόνος. Έτσι λοιπόν, είναι ευκαιρία τώρα μιας και είμαστε 5 ημέρες πριν την ημερίδα να μοιραστώ κάποια πράγματα μαζί σας και όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες λεπτομέρειες, ερωτήσεις ή οτιδήποτε άλλο σχετικό, μπορεί να με προσεγγίσει και να με γνωρίσει και από κοντά. Είναι αυτονόητο επίσης πως οποιοσδήποτε αναγνώστης μπορεί να το κάνει αυτό και μέσω κάποιου σχολίου στο περιοδικό.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν…

Ονομάζομαι Γιώργος Κέλναρ και αποφοίτησα από το ΑΤΕΙΘ, τη σχολή Ιατρικών Εργαστηρίων Θεσσαλονίκης, το έτος 2007. Λίγο πριν την αποφοίτηση μου, άρχισα να αναρωτιέμαι για το τι θα κάνω μετά την απόκτηση του πτυχίου. Σκέψεις όπως μεταπτυχιακό στη Ελλάδα ή στο Εξωτερικό(;) εκπλήρωση των στρατιωτικών υποχρεώσεων πριν ή μετά το μεταπτυχιακό(;) βασάνιζαν το μυαλό μου καθημερινά. Κατέληξα πως καλύτερα ήταν να κάνω ένα μεταπτυχιακό προτού φύγω για στρατό γιατί πιθανότατα αν πήγαινα στρατό μετά μπορεί και να μην είχα την διάθεση ή να βαριόμουνα ή κάτι άλλο. Έχοντας εκπληρώσει ήδη τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις καταλήγω στο συμπέρασμα πως αν δεν είχα κάνει την επιλογή να κάνω το μεταπτυχιακό πριν πάω στρατό, τώρα ίσως και να μην το έκανα. Φυσικά αυτό μου κόστισε μια προκήρυξη που είχε βγει εκείνον τον καιρό που ήμουν στο μεταπτυχιακό και για το λόγο του ότι δεν είχα το “λελεδόχαρτο” δεν μπορούσα να υποβάλλω τα αντίστοιχα δικαιολογητικά για τον διαγωνισμό. Παρά ταύτα δεν το μετανιώνω, τον λόγο θα καταλάβετε παρακάτω…

Ξεκαθαρίζοντας λοιπόν μέσα μου, πως θέλω να συνεχίσω για μεταπτυχιακές σπουδές η επόμενη ερώτηση ήταν, Ελλάδα ή Εξωτερικό; Μεγάλο δίλημμα. Δεν με φόβιζε το εξωτερικό γιατί είχα ήδη περάσει 4 χρόνια εκτός Αθηνών μόνος μου, αλλά αλλιώς είναι να είσαι στην Ελλάδα με τους ανθρώπους που αγαπάς – και ας μην έχουμε τέτοια οργάνωση όπως σε άλλες χώρες – και αλλιώς σε μια χώρα που δεν ξέρεις κανέναν και τα περισσότερα πράγματα λειτουργούν ρολόι. Αν με ρωτούσατε τι θα έκανα αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω και γνώριζα την πορεία της Ελλάδος σήμερα, σίγουρα θα έφευγα στο εξωτερικό.

Πρώτος στόχος λοιπόν μεταπτυχιακό στην Αθήνα. Καλά τα 4 χρονάκια Θεσσαλονίκη, αλλά είχε έρθει ο καιρός να επιστρέφουμε στην βάση μας. Γνωστές διαδικασίες λοιπόν, υποβολή δικαιολογητικών, τρέξιμο, συνεντεύξεις, χαμός και παράλληλα εργασία (και χαρά) με σκοπό αναζήτησης ελεύθερου χρόνου για την υποβολή των δικαιολογητικών διότι λόγω ελλιπούς οργάνωσης ως χώρα, είχα “χαθεί” στη γραφειοκρατία.

Μέσα στους επόμενους μήνες άρχισαν να ανακοινώνονται τα αποτελέσματα των μεταπτυχιακών. Σε όσα προγράμματα είχα υποβάλλει στην Αθήνα η απάντηση ήταν αρνητική, αν και μπορώ να πω πως είχα τα απαιτούμενα προσόντα και θεωρούσα πως ήμουν ικανοποιητικός στις συνεντεύξεις. Ίσως (?) δεν είχα τις απαραίτητες “συστάσεις”, ίσως δεν ήταν ακόμα τόσο ώριμες οι συνθήκες για τους απόφοιτους των ΤΕΙ.

Δεν απογοητεύτηκα όμως, ο επόμενος στόχος ήταν το εξωτερικό και συγκεκριμένα η Αγγλία. Άλλαξε όμως το σχέδιο!

Εκτός από Αθήνα είχα υποβάλλει αίτηση και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στην Λάρισα, Τμήμα Ιατρικής. Αν και αρκετά χιλιόμετρα πάλι μακριά από Αθήνα δεν αποθαρρύνθηκα, αφού πέρασα ωραία χρόνια στην Θεσσαλονίκη, κατέληξα στο συμπέρασμα πως αν με δέχονταν, θα πήγαινα. Φτάνει η ώρα της συνέντευξης. Ήδη απογοητευμένος από τις υπόλοιπες της Αθήνας και έχοντας στο πίσω μέρος της σκέψης μου, αν πάρω αρνητική απάντηση και από εδώ φεύγω για Αγγλία, μπαίνοντας δυναμικά έχοντας φάει ήδη την κρυάδα των άλλων στην Αθήνα αποχώρησα από το χώρο της συνέντευξης με θετική αύρα έχοντας τη σιγουριά της επιτυχίας.

Όντως αυτό το επιβεβαίωσε και το τηλεφώνημα που δέχτηκα τις επόμενες ημέρες από την γραμματεία ότι επιλέχτηκα στο παρακάτω μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών (Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Εφαρμοσμένη Δημόσια Υγεία και Περιβαλλοντική Υγιεινή» Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας). Ξανά μακριά από την βάση μου, ψάξιμο ξανά για σπίτι, έπιπλα, κλπ. με προορισμό την Λάρισα. Για να μην σας κουράζω, όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερα πράγματα για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών και περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτό μπορείτε να βρείτε σε προηγούμενες αναρτήσεις μου.

Αν έφτασες μέχρι εδώ αγαπητέ, αναγνώστη, συνάδελφε, κλπ χαίρομαι γι αυτό!

Μια μικρή παρένθεση… Κατά το χρονικό διάστημα που ήμουν στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών είχα μπει στην διαδικασία, να ασχοληθώ πιο ενεργά με το διαδίκτυο και να φτιάξω το δικό μου blog- ιστοσελίδα που θα είχε πράγματα σχετικά με την ειδικότητα του βασικού πτυχίου όπως και αναρτήσεις με διάφορους διαγωνισμούς, προκηρύξεις, υποτροφίες, νέα από τον κλάδο των Βιοϊατρικών Επιστημών, ενδιαφέροντα links, κλπ. Εδώ γνώρισα διαδικτυακά τον Νίκο Παπαχρήστου. Άγνωστο κατ’ εμε άτομο που γνωριστήκαμε διαδικτυακά. Αποδείχτηκε πως, κάπου σε όλα αυτά που κάναμε, είχαμε και κοινούς στόχους για βελτίωση και αναβάθμιση του κλάδου μας. Γνωριστήκαμε από κοντά, ένα χρόνο μετά! Ο Νίκος είναι άνθρωπος που θα σου πει – έξω από τα δόντια – την άποψη του, θα σε κάνει να προβληματιστείς αλλά πάνω από όλα δίκαιος! Δεν θα σου δώσει λύση στο πρόβλημα αλλά θα σου δώσει υλικό στο να βρεις μόνος σου το δρόμο για την επίλυση του προβλήματος. Μια δέσμευση που βάλαμε ήταν να ξεκινήσουμε κάπου το 2009 και το στήσιμο του περιοδικού The BioMed Labs Magazine. Σε αυτό το εγχείρημα προστέθηκαν διάφοροι άνθρωποι όπως ο φίλος μου ο Νικόλας, η Μυρτώ, η Ειρήνη. Θα αναρωτιέστε τώρα γιατί όλη αυτή η παρένθεση. Αν δεν υπήρχαν όλα αυτά τα παραπάνω, καταστάσεις & άτομα ίσως να μην υπήρχε και το The BioMed Labs Magazine.

Νίκο σου οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί με βοήθησες σε πολλά πράγματα έως τώρα και σου εύχομαι να διαπρέψεις στο μέλλον σε αυτό που κάνεις γιατί πραγματικά το αξίζεις!

Συνεχίζω λοιπόν, τελειώνοντας το μεταπτυχιακό ο επόμενος προβληματισμός μου ο στρατός και η δουλειά. Στον ελεύθερο χρόνο μου αρθρογραφούσα στο περιοδικό, γιατί μου άρεσε αυτό και υπήρχε και αρκετή διάθεση στο να μοιραστώ καταστάσεις όπως και να αναρτώ μαζί με άλλα άτομα νέα, επιστημονικά άρθρα, θέσεις εργασίας, μεταπτυχιακά, προκηρύξεις, υποτροφίες κλπ. Είναι κάτι που το έκανα ήδη. Γιατί να μην το μοιραστώ και με τους υπολοίπους; Θα μου πείτε, μα ποιος είσαι ο καλός ο Σαμαρείτης; Δεν είχες κάποιο όφελος; Όχι δεν είχα. Απλά έβαλα ένα στοίχημα με τον εαυτό μου πως θα το κάνω για ένα χρονικό διάστημα συστηματικά, και αν δεν υπάρξει το αντίστοιχο feedback και από το κοινό θα το σταματήσω. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν βλέπετε εδώ και καιρό νέα στην κατηγορία ανακοινώσεων όπως και στην κατηγορία του ημερολογίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα συνεχίσω να αρθρογραφώ, απλά το κάνω μόνο όποτε βρω ελεύθερο χρόνο και διάθεση, όπως σήμερα.

Μια μέρα δεχτήκαμε το παρακάτω email το οποίο και αναρτήσαμε στο περιοδικό, ήταν καλό σημάδι αυτό, γιατί απ’ ότι φαίνεται μας διάβαζε ο κόσμος, ανεξάρτητα αν δεν υπήρχε το αντίστοιχο feedback μέσω σχολίων η αναρτήσεων. Υπέβαλα τα δικαιολογητικά μου για την συγκεκριμένη θέση την οποία πήρα και στην οποία βρίσκομαι έως σήμερα, Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας  Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ), Κέντρο Ανοσολογίας και Μεταμοσχεύσεων – Τμήμα Ανοσογεννετικής.

Εδώ αγαπητέ αναγνώστη/συνάδελφε είναι ευκαιρία να σου δώσω και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το παραπάνω ερευνητικό κέντρο, Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας  Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ), που μπορείς να διαβάσεις σε προηγούμενη ανάρτησή μου.

Ελπίζω να μην σας κούρασα, εδώ τελειώνει ένα κομμάτι του οδοιπορικού μου. Δε θα μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, θα επανέλθω στο μέλλον πιο αναλυτικά με περισσότερες πληροφορίες από το χώρο εργασίας που βρίσκομαι.

Κλείνοντας θα ήθελα αναφέρω πόσο σημαντική ήταν η βοήθεια και η υποστήριξη της οικογένειας µου όλα αυτά τα χρόνια.

Share this...
Share on Facebook
Facebook
Email this to someone
email

7 Comments »

  • Nikos says:

    Είναι ωραία η αίσθηση να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος σου, ε Γιώργο 😉

    Καλή συνέχεια στην έρευνα και καλά papers!

    • ehealthgr says:

      Σε ευχαριστώ Γιώργο για τις ευχές. Όσο και να μας βοηθήσει κάποιος αν εμείς οι ίδιοι δεν βοηθήσουμε τον εαυτό μας θα καταφέρουμε ελάχιστα. Είναι μια διαδικασία που έτσι και αλλιώς είναι αμφίδρομη. Το credit το αξίζει η προσπάθειά σου. 😉

      Προσωπικά χαίρομαι γιατί από όλη τη διαδικασία γνώρισα εσάς. Two thumbs up σε όλους σας.

      Όπως λέει και ο Νικόλας καλή συνέχεια στην έρευνα και καλά papers!

  • gkelnar says:

    Ναι, Νικόλα ισχύει 😉 Να σαι καλά ανταποδίδω τις ευχές!

  • Κασσάνδρα says:

    Καλησπέρα και από εμένα…πρώτη φορά στέλνω και εγώ κάτι..Είμαι και εγώ πτυχιούχος ιατρικών εργαστηρίων από ΤΕΙ Αθήνας επίσης ίδια ειδικότητα από ΙΕΚ και ΤΕΕ. Δούλεψα ένα μικρο διάστημα ώς ΔΕ αλλά διέκοψα για να συνεχίσω στο ΤΕΙ.Για να μην μακρηγορώ δεν θέλω να αναφέρω όλο το βιογραφικό μου απλά να εκφράσω την απογοήτευση μου που οι περισσότεροι από εμάς είμαστε άνεργοι νέοι… Εννοείται πως δεν θα το βάλω κάτω…θα προσπαθήσω να κάνω ένα μεταπτυχιακό και εύχομαι καλή τύχη σε όλους μας…

  • stefanos says:

    Καλησπέρα σε όλους.

    Ωραίο το οδοιπορικό σου Γίρζι. :)Και το μεταπτυχιακό που έκανες πιστεύω ότι είναι ωραίο 🙂 Μακάρι πολλά παιδιά να έχουν την ανάλογη πορεία.

    Μια που αναφέρεις ότι εργάζεσαι στο ΙΙΒΕΑΑ σε ρωτήσω:
    Για να εργαστεί κανείς στο Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ), ποια είναι τα απαραίτητα προσόντα ;

    • gkelnar says:

      Δεν μπορώ να σου απαντήσω Στέφανε σε αυτό γιατί εξαρτάται από την θέση-εργαστήριο. Σίγουρα όμως πρέπει να έχεις ένα πλούσιο βιογραφικό. Οι “απαιτούμενες” προϋποθέσεις αναφέρονται σε κάθε εκδήλωση ενδιαφέροντος στο διαδίκτυο ξεχωριστά, ποια τα ελάχιστα απαιτούμενα προσόντα, (δες εδώ τι εννοώ http://www.bioacademy.gr/jobs). Τώρα από την εικόνα που έχω μέχρι στιγμής καλό είναι κάποιος να έχει μεταπτυχιακό και/ή να έχει ασχοληθεί ερευνητικά στην διπλωματική του είτε στο βασικό πτυχίο, μεταπτυχιακό-πτυχιακή. Επίσης μετράει και η επιπλέον ερευνητική-επαγγελματική εμπειρία που έχει όπως και όλα τα υπόλοιπα προσόντα συνολικά. Πάλι όμως αυτό είναι σχετικό, εξαρτάται πάντα από την θέση.

  • stefanos says:

    Σε ευχαριστω για την άμεση απάντηση. 🙂 Οπότε κοιτάω τις θέλεις και αποφασίζω ανάλογα με τα προσόντα που έχω 🙂

Leave a comment!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.