Άλλη μια ιστορία πρακτικής άσκησης στο εξωτερικό
May 17, 2014 – 2:44 pm | No Comment

1/5/2014
Με λένε Κάρολο, είμαι τελειόφοιτος Ιατρικών Εργαστηρίων Λάρισας και θα σας γράψω για τη δικιά μου διαδικασία και εμπειρία περί της πρακτικής μου άσκησης στο εξωτερικό. Η απόφαση μου να κάνω πρακτική έξω ήταν πολύ …

Read the full story »
Δημοσκοπήσεις

Οι δημοσκοπήσεις και ψηφοφορίες του περιοδικού.

Εκπαίδευση

Θέματα για την εκπαίδευση και επαγγελματική επιμόρφωση.

Εξελίξεις – Απόψεις

Συνδικαλιστικά νέα, θέματα, απόψεις από το χώρο της Υγείας.

Εργαστήρια

Νέα, οδηγίες που αφορούν τον χώρο των Ιατρικών Εργαστηρίων

Νομοθεσία

Νομοθεσία, διατάξεις, εγκύκλιοι, σύλλογοι του χώρου Υγείας.

Home » Παρουσιάσεις

Αναζητώντας μεταπτυχιακό στην Σουηδία. Η προσωπική μου ιστορία

Submitted by on October 13, 2012 – 2:24 am30 Comments
Αναζητώντας μεταπτυχιακό στην Σουηδία. Η προσωπική μου ιστορία

29/02/2012
Göteborg, Sweden.

Αγαπητοί συνάδερφοι, συμφοιτητές, αναγνώστες εν πάση περιπτώσει, ονομάζομαι Κουμαράπης Γεώργιος, απόφοιτος της σχολής Ιατρικών Εργαστηρίων Θεσσαλονίκης, και στο κείμενο που ακολουθεί, θα παραθέσω την εμπειρία μου σχετικά με τη συνέχιση των σπουδών μου (μεταπτυχιακές σπουδές) και την εύρεση εργασίας εκτός Ελλάδας, συγκεκριμένα στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας.

Πριν σχολιάσω το κομμάτι του μεταπτυχιακού και της εργασίας, θα ήθελα να αναφέρω κάποια πράγματα, που ενδεχομένως να σας φανούν οικεία, αλλά και ταυτόχρονα αδιάφορα. Λίγα πράγματα για μένα δηλαδή. Αποφοίτησα από τη σχολή Ιατρικών Εργαστηρίων όπως προανέφερα, το έτος 2010. Λίγο πριν την αποφοίτηση μου, άρχισα να αναρωτιέμαι για το τι θα κάνω γενικότερα στη ζωή μου. Αρχικά λοιπόν, είχα θέσει τα πράγματα κάπως εξής στο μυαλό μου. Να εκπληρώσω τα στρατιωτικά μου καθήκοντα, να βρω μια προσωρινή δουλειά για τα χαρτζιλίκια μου, παράλληλα να κάνω κάποιο μεταπτυχιακό στην Ελλάδα, και αργότερα και εφόσον το σύμπαν συντονιστεί να βρω μια μόνιμη εργασία, επίσης στην Ελλάδα. Όμως, επειδή τα πράγματα δεν λειτουργούν τόσο όμορφα και ονειρικά, αναγκάστηκα να διαρρυθμίσω λίγο τις προτεραιότητές μου και συγκεκριμένα αυτό ξεκίνησε με αφορμή δύο γεγονότων. Το ένα ήταν η άσκηση της πρακτικής μου εργασίας στο Νοσοκομείο Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης, και το άλλο, ένα ταξίδι που πήγα στη Σουηδία, τα Χριστούγεννα, κατά τη διάρκεια της πρακτικής μου στο νοσοκομείο.

Κατά τη διάρκεια της πρακτικής μου λοιπόν, όπως όλοι θα έχετε συνειδητοποιήσει  γνώρισα αρκετά άτομα από το μόνιμο προσωπικό του νοσοκομείου. Με κάποιους λοιπόν η συνεργασία ήταν μέτρια έως απωθητική  με κάποιους άλλους η συνεργασία ήταν απίστευτη, καθώς περιείχε και την πλάκα της, και τον χαβαλέ της, αλλά και τους διαλόγους της. Τότε λοιπόν, την περίοδο που βρισκόμουν στο Βιοχημικό εργαστήριο του νοσοκομείου, γνώρισα τον συνάδελφο και πριν από κάποια χρόνια “συμφοιτητή” Νίκο Παπαχρήστου. Θα έχετε ακούσει τη φράση που λέμε “παιδί βιολί” (;) – πολύ ωραία, ο Νίκος λοιπόν ήταν κάτι τέτοιο προσωποποιημένο, αλλά προφανώς όχι σε παιδική ηλικία. Περνούσαμε απίστευτα διασκεδαστικά στο εργαστήριο, με ότι αυτό περιλαμβάνει, πειράγματα, αστεία, ανέκδοτα (ας τον τρομάξει κάποιος εκ μέρους μου την ώρα που κουβαλάει μπουκαλάκια ώστε να του πέσουν όλα κάτω – του το χρωστάω), αλλά πέρα από αυτά είχαμε και πολλές συζητήσεις, πάνω σε διάφορα θέματα, καθώς μετά από καιρό κατάλαβα ότι το παλικάρι είναι γνώστης, και μάλιστα σε πληθώρα θεματικών αντικειμένων. Κάποια στιγμή λοιπόν, εφόσον έφτασε στα αυτιά του ότι θα χρησιμοποιήσω τις ημέρες της άδειας μου για να πάω ταξίδι στη Σουηδία – πέρα από το ότι χαλάστηκε επειδή θα είχε ένα άτομο της πρακτική λιγότερο στο εργαστήριο – μου ζήτησε να κάνουμε μια συζήτηση για κάποιες εμπειρίες και εντυπώσεις που είχε κι ο ίδιος από τη συγκεκριμένη χώρα. Ο συνδυασμός λοιπόν της συζήτησης και του ταξιδιού μου, ήταν το πρώτο κίνητρο που με έβαλε στην όλη διαδικασία του να ψάξω διέξοδο από την Ελλάδα, ώστε να κάνω ένα μεταπτυχιακό και τελικά να μετακομίσω στην παγωμένη και “μακρινή” Σουηδία.

Ξεκινώντας λοιπόν το ταξίδι μου, είχα στο μυαλό μου, εικόνες από την περιγραφή του Νίκου, εικόνες όπως ότι πρόκειται να δω ένα κράτος τελείως διαφορετικό από την Ελλάδα, όπου τα πάντα είναι ανεπτυγμένα, πεντακάθαρα, όλα λειτουργούν με ακρίβεια δευτερολέπτων, οι κανόνες είναι αυστηροί αλλά τόσο σωστοί και δίκαιοι και πολλά τέτοια που ομολογώ ότι αρχικά δεν πολύ έδωσα σημασία γιατί το μόνο που σκεφτόμουν είναι να περάσω καλά και να γυρίσω πίσω ανανεωμένος. Πράγματι έμεινα έκπληκτος, ειλικρινά δεν έχω λόγια να περιγράψω το πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα εδώ. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι πως, αφού επέστρεψα από το ταξίδι, τουλάχιστον 2 ώρες τη μέρα για τους επόμενους μήνες της πρακτικής μου, σχεδόν όλο το προσωπικό του νοσοκομείου με ρωτούσε για τις εντυπώσεις μου, και κάθε μέρα μιλούσα για το φανταστικό αυτό κράτος χωρίς να το βαριέμαι. Κάποιος θα μπορούσε, όπως και μου είπαν αρκετοί: “Εντάξει, ηρέμησε  δεν γίνεται να είναι όλα τόσο διαφορετικά και ονειρικά”. Κι όμως γίνεται. Ενδεικτικά θα σας αναφέρω μερικά παραδείγματα από πράγματα που δεν θα συνέβαιναν ούτε κατά φαντασία στην Ελλάδα, και είμαι ολάνοιχτος σε αντεπιχειρήματα.

  • Μετά την άφιξή μου στην Στοκχόλμη, την επόμενη μέρα, ήθελα σαν άνθρωπος να κινηθώ και να «βολτάρω» στην πόλη για να δω πού βρίσκομαι τέλος πάντων. Αγόρασα λοιπόν μία κάρτα μεταφορικών μέσων σε ελεύθερη μετάφραση η οποία κόστιζε περίπου 25 ευρώ, με ισχύ 15 ημερών, η οποία επέτρεπε την απεριόριστη χρήση Μετρό, Λεωφορείου και ταξί.
  • Επισκέφτηκα το μεγαλύτερο Δημόσιο νοσοκομείο της Στοκχόλμη  και το αντίστοιχο εκπαιδευτικό ίδρυμα του νοσοκομείου – Karolinska Institute – και πέρα από το ότι ήταν σαφώς ανώτερο από τα ιδιωτικά νοσοκομεία της Ελλάδας, τύπου Διαβαλκανικό και πολύ πιο οργανωμένο, στην Reception με ρώτησαν, αν θέλω την βοήθεια διερμηνέα από τα Σουηδικά ή από τα Αγγλικά στα Ελληνικά ώστε να μην υπάρξουν ασάφειες ή κακές συνεννοήσεις  Και αυτό όχι επειδή ήθελα να ζητήσω πληροφορίες για μεταπτυχιακό, απλά επειδή έτσι είναι η πολιτική του νοσοκομείου, κάθε ασθενής έχει πρόσβαση σε διερμηνέα της χώρας του για την διευκόλυνση και του νοσοκομείου αλλά και του ασθενή – επισκέπτη.
  • Στα φαγάδικα τύπου McDonald’s, Burger King’s και λοιπά, αφήνεις ένα καρτελάκι με επιγραφή “Επιστρέφω σύντομα” και όταν εγώ το έκανα αυτό, αν υποθέσουμε ότι το μαγαζί είχε 20 τραπέζια και στην ουρά περίμεναν 350 άτομα (δεν υπερβάλω στα νούμερα), μετά από 20 λεπτά που επέστρεψα, δεν είχε ακουμπήσει κανείς το τραπέζι μου, σε αντάλλαγμα όμως σου ζητάνε να πετάξεις τον δίσκο με τα αποφάγια σου στον κάδο, καθώς το προσωπικό δεν είναι εκεί για να καθαρίζει το πιάτο σου, αλλά το τραπέζι και τα πατώματα.
  • Η καθαριότητα στους δρόμους και στα πάρκα απίστευτη. Δεν το κρύβω ότι στην Ελλάδα θα πετούσα το αποτσίγαρο στο δρόμο και το τενεκεδάκι από το αναψυκτικό “προς τον κάδο”, και αν πάλι δεν έμπαινε καλάθι, θα το άφηνα όπου είχε μείνει. Είχα βγει λοιπόν για τσιγάρο  γιατί μαζί με τον καφέ ήθελα να καπνίσω (Έλληνας είμαι στις συνήθειες)  – βλέπετε στη Σουηδία το κάπνισμα απαγορεύεται στους κλειστούς χώρους και σε απόσταση 10 μέτρων από την οποιαδήποτε είσοδο – και αφού λοιπόν τελείωσα το τσιγάρο, ντροπιασμένος να το πετάξω κάτω και να το πατήσω, πήρα μια χούφτα χιόνι το έσβησα και περπατούσα μέχρι να βρω έναν κάδο.

… Πίσω στο θέμα μας λοιπόν.

Έχοντας περάσει τις πιο απίστευτες χειμερινές διακοπές καθώς είμαι λάτρης του κρύου κλίματος, του χιονιού και της καθαρής από μικρόβια ατμόσφαιρας, ήρθε η ώρα που ετοίμασα πράγματα και την έκανα κατά αεροδρόμιο μεριά. Κατά τη διάρκεια της πτήσης σκεφτόμουν τις ιδιαίτερες αυτές διακοπές αλλά και το πόσο μου έλειψε η Ελλάδα. Επέστρεψα λοιπόν στο σπίτι μου, εξιστόρησα και διηγήθηκα την εμπειρία αυτήν σε πολύ κόσμο και λίγο αργότερα μου καρφώθηκε στο μυαλό αυτό που λέμε: “What if”? Τι θα γινόταν λοιπόν αν αποφάσιζα να “παρατήσω” την ζωή μου στην Ελλάδα, τους φίλους μου, την οικογένεια μου, την οποιαδήποτε περιστασιακή σχέση μου και να την κάνω για εκεί πάνω  Με πολύ λιγότερη σκέψη απ’ όσο κι εγώ ο ίδιος περίμενα, αποφάσισα να κινήσω καταστάσεις για μεταπτυχιακό και δουλειά στη Σουηδία. Με σχετικό ψάξιμο και επικοινωνία με μερικά πανεπιστήμια, συγκέντρωσα το χαρτομάνι που απαιτείται, Πτυχίο σχολής, αγγλικών, συστατικές επιστολές κλπ και έκανα αίτηση σε τέσσερα πανεπιστήμια. Δύο στη Στοκχόλμη, ένα στο Γκέτεμποργκ και ένα στο Μάλμε  Τα πρώτα αποτελέσματα ήταν αποκαρδιωτικά, από Στοκχόλμη έφαγα άκυρο, το ίδιο και από Μάλμε. Έχοντας ελάχιστες ελπίδες ήρθε και η τελευταία απογοήτευση από το Γκέτεμποργκ που αρχικά με απέρριψαν  και με έβαλαν σε λίστα αναμονής σε περίπτωση που άδειαζε κάποια θέση στο πανεπιστήμιο. Έτσι λοιπόν ξεκίνησα να βρίζω ότι υπήρχε γύρω μου πάνω μου μέσα μου κλπ, για τον χρόνο που έχασα, για τη διάθεση που προετοίμασα, για την κοπέλα που χώρισα και άρχισα να αναρωτιέμαι και πάλι : Τώρα τι κάνω  Έβαλα λοιπόν σε ισχύ και πάλι το αρχικό πλάνο. Μεταπτυχιακό στην Ελλάδα (ίσως), στρατός, και προσευχή στο πλανητικό σύστημα να συντονιστεί και να βρω κάτι να ασχοληθώ. Αίτηση στην αίτηση και βιογραφικά από δω κι από εκεί, με καλούν για συνέντευξη στο πανεπιστήμιο της Πάτρας και σε ένα μικροβιολογικό εργαστήριο επίσης στην Πάτρα. Πανέμορφα, συλλογίστικα  μεταπτυχιακό στην Ελλάδα, μια προσωρινή δουλειά για το χαρτζιλίκι μου και συμπλήρωμα για τα τσιγάρα μου και το φαγοπότι από γονείς. Ετοιμάζω όλα τα σχετικά και κατεβαίνω στην Πάτρα. Πηγαίνω στο πανεπιστήμιο στο Ρίο για την συνέντευξη και περιμένοντας στο διάδρομο για να με καλέσουν στην αίθουσα ένα «κλικ» έφερε τα πάνω κάτω. Ένα κλικ στο refresh του e-mail μου ήταν αρκετό. Μου είχε έρθει mail από το Πανεπιστήμιο στο Gothenborg γνωστοποιώντας μου ότι έγινα δεκτός για το μεταπτυχιακό που έκανα αίτηση καθώς δεν συμπληρώθηκαν οι θέσεις από το προηγούμενο εξάμηνο. Αφού το διάβασα γύρω στις 15 φορές για να το χωνέψω και να συνειδητοποιήσω ότι δεν πρόκειται για πλάκα ήρθε η σειρά μου για συνέντευξη. Γυρίζοντας λοιπόν έκανα έναν πρόχειρο πανικό εκεί στο σπίτι με τους γονείς μου και μπήκα στην διαδικασία του να ξανακάνω ένα πλάνο για να την κάνω για Σουηδία. Κάπως βιαστικά θα έλεγα, μέσα σε 10 μέρες, έκλεισα εισιτήρια  διαμονή, έβγαλα διαβατήρια, μετέφρασα χαρτομάνι, φωτοτύπησα  επικύρωσα τα πάντα και έφυγα. Ξεκίνησα λοιπόν το μεταπτυχιακό μου στην Μοριακή Βιολογία – Γενετική γεμάτος ενθουσιασμό για δύο λόγους. Ο ένας ήταν ότι πρώτη φορά ένοιωθα σαν φοιτητής μακρυά από το σπίτι μου, καθώς αυτό δεν το είχα βιώσει στις προπτυχιακές σπουδές και άλλος ήταν απλά το πανεπιστήμιο. Οι καθηγητές απίστευτοι. Όλοι νεαροί σε ηλικία, 35-45 χρονών tops, τα εργαστήρια και τα αμφιθέατρα εξαιρετικά, groundbreaking tech εξοπλισμός, καθαριότητα ασύλληπτη  οργάνωση στην παραμικρή λεπτομέρεια. Σύντομα γνώρισα πολλά άτομα κυριολεκτικά από όλον τον κόσμο, από διαφορετικές κουλτούρες και backgrounds που με έκανε να ξεχάσω το πόσο μακρυά από το σπίτι μου είμαι και διέγραψε τη λέξη μοναξιά από το λεξιλόγιο μου. Πάνω στο πρώτο δίμηνο έπρεπε να παρουσιάσω το πρώτο μου project, μια έρευνα σχετικά με την έκφραση του RNA ενός γονιδίου (τέλος πάντων δεν έχει και πολύ σημασία). Το project πήγε ικανοποιητικά καλά, και μου απέδωσε και μία προσωρινή αμοιβή.

Κάπου εδώ κρίνω φρόνιμο να σταματήσω το παραλήρημα και να κλείσω την αφήγηση μου γιατί θα χρειαστεί να καταναλώσω πολύ περισσότερο χώρο ώστε να αναλύσω τα πάντα σε βάθος. Πιθανότατα να επιστρέψω με ένα νέο κείμενο αναφέροντας γεγονότα και εντυπώσεις από την καθημερινότητά μου. Ωστόσο παρακαλώ και παρακινώ τον οποιοδήποτε αναγνώστη να επικοινωνήσει μαζί μου για τυχόν περαιτέρω ενδιαφέρον, ερωτήσεις, απορίες, παρατηρήσεις, σχόλια και ότι άλλο. Δεκτό και το κράξιμο αλλά και σνομπάρισμα για τις ξανθιές γαλαζομάτες “ψυχρόαιμες” εδώ στα βόρεια. Ι wish you luck fellas.

Be Sociable, Share!

30 Comments »

  • Nikos says:

    Ένα ακόμα παράδειγμα που δείχνει πως με επιμονή και διάθεση να ρισκάρεις χαράζεις τον δικό σου δρόμο.
    Καλή συνέχεια στο ταξίδι και στις εμπειρίες σου Γιώργο.

  • Fotini says:

    Πολυ ωραιο αρθρο. Μπραβο σου που βρηκες να κανεις κατι που σου προκαλει τοσο ενθουσιασμο. Θεωρω οτι ειναι το μυστικο της επιτυχιας…Θα μπορουσες να μας δωσει πληροφορίες σχετικά με τα dissertations; Δηλαδη πως επιλέγεις το θεμα, βαθμος δυσκολίας σε συγκριση με την Ελλαδα, βοηθεια απο τον supervisor, εξοπλισμος, διαθεσιμοτητα αναλωσιμων, διάρκεια, εκπαιδευση….ευχαριστω εκ των προτερων!

    • Giorgos says:

      Γειά σου Φωτεινή,

      Το όλο μεταπτυχιακό πρόγραμμα είναι ρυθμισμένο ως εξής:

      6 μήνες θεωρητικά μαθήματα -- διαλέξεις.

      - Genetic Engineering
      - Infection Biology
      - Cell Biology
      - Molecular Biology

      Σε αρκετά αναβαθμισμένο επίπεδο συγκριτικά με τις διαλέξεις στην Ελλάδα, τουλάχιστον σε επίπεδο ΤΕΙ απ όπου αποφοίτησα. Αναβαθμισμένο λέγοντας, εννοώ πολύ περισσότερη ποσότητα πληροφοριών και γνώσης αλλά και απαίτησης απο τους καθηγητές.

      6 μήνες εργασηριακής άσκησης, Στην περίπτωσή μου μου δώθηκε ενα task με θεματολογία Ανοσολογίας στα πλαισια Γενετικής. Για την ακρίβεια αυτό που είχα να κάνω ήταν Εξαγωγή DNA και RNA απο κύτταρα που συμβάλουν στην Ανοσολογική απάντηση κατα τη διάρκεια φλεγμονών για την μελέτη της έκφρασης και της λειτουργίας ενός γονιδίου.

      Κάπου εκεί καλείσαι να διαλέξεις ένα δικό σου θέμα για το λεγόμενο Thesis Project. Έχεις την ελευθερία να ψάξεις μόνος σου και να γράψεις ένα Thesis-Proposal για το αντικείμενο. Αν και εφόσον ο supervisor το κρίνει αξιόλογο ξεκινάς το εργαστηριακό κομμάτι και δουλέυεις πάνω σε αυτό. Εδώ ακόμη δέν έχω πολλές πληροφορίες γιατί είναι ακριβώς το στάδιο που βρίσκομαι και ακόμη ξεφυλλίζω βιβλιογραφία για το θέμα που έχω διαλέξει.

      Σχετικά με τα εργαστήρια, αναλώσιμα, βοήθεια απο τον supervisor.

      Τα εργαστήρια είναι εξοπλισμένα με σύγχρονα μηχανήματα, των τελευταίων 5 το πολύ χρόνων και όχι όπως τις φυγοκέντρους δεκαετίας 80′ που είχα στη σχολή. Απο ανάλωση υλικών, ναι είναι άριστη, το εργαστήριο δεν ξεμένει ποτέ απο stock σε οτιδήποτε, γάντια, χημικά, αντιδραστήρια, υαλικά είδη you name it. Και αν κάτι έχει τελειώσει αυτό θα είναι κυρίως επειδή αυτός που το χρησιμοποίησε δεν ενημέρωσε ότι θα χρειαστεί ανανέωση του τάδε υλικού. Μέχρι στιγμής το μόνο που μου έλειψε ήταν ένα αντιδρασήριο. Το παρήγγειλα τηλεφωνικά και σε 2 ώρες το είχα στο εργαστήριο. Βοήθεια απο τον supervisor: Βοήθεια θα έλεγα πώς δέν υπαρχει. Διαθεσιμότητα όμως 100% και τι εννοω:

      Προφανώς και δεν σε πετάνε σε ενα εργαστήριο και σου λένε κόψε το λαιμό σου και βγάλτα πέρα μόνος σου. Οστόσο η δική μου supervisor μου ξεκαθάρισε ότι είναι της άποψης: Δεν απαντάω σε καμία απορία μέχρι να καταλάβω ότι είσαι απελπισμένα αβοήθητος. Ψάξε και βρες. Αν δώ ότι δεν μπορεις να βρεις λύση τότε ΙΣΩΣ να σε βοηθήσω. Με τη δικαιολογία αφου μπορώ να έχω εγώ την πληροφορία που ψάχνεις, τότε μπορείς κι εσυ. Αυτο το attitude στην Ελλάδα δεν το είχα απο κανέναν καθηγητή και ενώ στην αρχή εδώ μου κακοφάνηκε τώρα μ αρέσει να ψάχνω πραγματα. Για οποιαδήποτε όμως υποστήριξη άλλης φυσης, τεχνική κλπ, ΝΑΙ είναι διαθέσιμοι 100%. Είναι προσβάσιμοι όλοι οι supervisors τηλεφωνικά είτε στο κινητό τους είτε στο γραφείο τους χωρίς χρέωση απο τα τηλέφωνα μέσα στο πανεπιστήμιο. Αν η ώρα είναι κάπως ακατάλληλη, τοτε με ένα απλο mail ξεμπερδέβεις, έχεις απάντηση στις 8.00 το πρωί της επόμενης μέρας.

      Τώρα αν παρέλειψα να απαντήσω σε κάτι, με συγχωρείς, είμαι με 2 ώρες ύπνο απο χθες και έχω ενα σχετικό Brain-lag.

      Ρώτησε με αν θέλεις κάτι άλλο.

  • Theano says:

    Να σαι καλά και καλή συνέχεια.
    Τί θα έκανες όμως αν αντί της όποιας περιστασιακής κοπέλας που χώρισες έτσι απλά πριν φύγεις, έβρισκες τον έρωτα της ζωής σου και δεν έλεγε να φύγει από Ελλάδα; Ήσουν τυχερός….δύσκολη η απόφαση…

  • Fotini says:

    Σε ευχαριστω πολυ Γιωργο για την λεπτομερη απαντηση.

    Εχω σπουδασει στο εξωτερικο και ηθελα να δω εαν και σε αλλες χωρες υπαρχει το ιδιο συστημα εκπαιδευσης. Θεωρώ ότι όντως ο supervisor πρεπει να σε βοηθαει οταν πλεον εχεις πολύ εντονο προβλημα.

    Συγκεκριμενα, μια προσωπικη ιστορια, ‘ενας απο τους supervisor μου, την οποια θεωρω και μεντορα μου, μου ελεγε παντα “use your brain”. Με στενοχωρουσε οταν το ακουγα και αισθανομουν πολυ ασχημα. Αργοτερα ομως μου εξηγησε οτι με θεωρουσε ικανη και με πιεζε γιατι ηξερε οτι μπορω να τα καταφερω. Οταν περασα λοιπον απο viva για το BSc με ρωτησαν τι πιστευω οτι μου προσεφερε η πτυχιακή μου. Εκτος των άλλων, τους ανεφερα ότι το σημαντικοτερο για μενα ηταν οτι “I’ve learned to use my brain”. Και οι δυο referees χαμογελασαν και μου ειπαν οτι εχω απολυτο δικιο. Έμαθα να αναρωτιέμαι “γιατι” και μετά να χρησιμοποιώ τις πληροφορίες για να ανακαλυψω το “επειδη” και το “επομένως”. Με αλλα λογια εμαθα πως μπορω να οργανωσω, να υλοποιήσω και να παρουσιασω (δημοσιευση) ένα ερευνητικό πρωτόκολλο.
    Ειδικα τα ΜSc και τα PhD, κατα τη γνώμη μου, δε σου προσφέρουν τοσες πολλες νέες γνωσεις αλλα την ικανοτητα να σκεφτεσαι… να αναγνωρίζεις και να αναλύεις το πρόβλημα και να προσπαθείς να βρείς λύσεις-απαντήσεις, είτε σε ερευνητικο είτε σε πρακτικό επίπεδο. Για αυτο και ειναι σημαντικό να καταλαβαίνουν όλοι οτι τα αρνητικα αποτελεσμα δεν σημαινουν αποτυχια (σκεψεις όπως…. δεν εχω καλη πτυχιακη, δεν παιρνω αποτελεσματα κτλ είναι λανθασμένες). Τα αρνητικά αποτελέσματα, αποτελουν αποτελεσματα. Στην ερευνα δεν ειναι δυνατόν να περιμένεις να βρίσκεις πάντα θετικές συσχετίσεις. Υπαρχουν ακομη και περιοδικα βασισμενα σε δημοσιεύσεις αρνητικών αποτελεσμάτων (πχ. http://www.jnrbm.com/, http://www.jnr-eeb.org/index.php/jnr, http://jinr.org/).

    Επειδή αρχισα να βγαίνω εκτος θεματος (βρηκα βημα και αδραξα την ευκαιρια) θα κλεισω εδω. Σε ευχαριστω πολυ και παλι και σου ευχομαι καλη επιτυχια στη επιτευξη των στοχων σου.

    • Nikos says:

      πολύ σωστά Φωτεινή και Γιώργο, το να μάθουμε να σκεφτόμαστε είναι το μεγαλύτερο κέρδος.

      Δυστυχώς όμως, στην πραγματικότητα για να συνεχίσεις να το κάνεις και για να εχεις μέλλον στην έρευνα, τα αρνητικά αποτελέσματα σημαίνουν όντως αποτυχία. Αλλά προφανώς αυτό είναι συζήτηση για άλλο μέρος.

  • Fotini says:

    Δεν εχεις αδικο Νικο. Βεβαια νομιζω οτι εξαρταται πολλες φορες απο το πως παρουσιαζεις και εκμεταλλευεσαι τα δεδομένα.

    Για παραδειγμα, μπορεις να κανεις μια επιτυχημενη πτυχιακη χωρις να εχεις παρει στην πραγματικοτηκα καθόλου αποτελεσματα, γιατι δεν δουλεψε η τεχνικη. Αρκει να αναλυσεις τι μπορεί να πήγε στραβά και ποιες θα μπορουσαν να ηταν οι λυσεις.

    Tωρα για τα grants…θα ξεφυγουμε πολυ πλεον απο την συζητηση.

    • ehealthgr says:

      Δεν μου λέτε, sis και Νικόλα. Να τα μαζέψω όλα τα σχετικά comments σε ένα post, και να “ξεμπουκώσετε” τις ερευνητικές σας σκέψεις και προβληματισμούς εκεί? Τα σχόλιά σας, με βάση την εμπειρία που έχετε και οι 2, είναι αρκετά thought provoking.

  • Fotini says:

    Mην μιλας για papers σε παρακαλω γιατι θα αρχισω και εγω τα μπιπ.
    Χτυπησες νευρο…

  • Antonis says:

    Kalispera Γιώργο. Με λένε Αντώνη και δουλεύω σε ένα διαγνωστικό κέντρο στην Αθήνα και θέλω να φύγω απο Ελλάδα και να έρθω Σουηδία για εργασία!!!Εγώ έχω τελειώσει Ιατρικά Εργαστήρια στη Λάρισα έχω τελειώσει το 2001!!Στήν Ελλάδα νιώθω οτι είμαι υπερβολικά εγκλωβισμένος στο θέμα εργασίας και μάθησης!!Για αυτό θέλω να έρθω σε μια χώρα που πιστεύω οτι μπορεί να μου προσφέρει πολλά!!!Εάν ξέρεις τι χαρτία χρειάζονται και πως πρεπεί να ψάξω για δουλειά θα ήμουν υπόχρεως εαν θα μπορούσες να με βοηθήσεις!!

    • ehealthgr says:

      Αντώνη κοίταξε αυτόν τον οδηγό για μετανάστευση στην Σουηδία.
      http://bit.ly/SYOL3J

      Επίσης ψάξε και σε αυτό το forum:
      http://www.mofeu.eu/forum/forumdisplay.php?f=77

    • Giorgos says:

      Καλησπέρα Αντώνη. Δεν γνωρίζω με βεβαιώτητα ακριβώς τι δυνατότητες ή τι θέσεις μπορεί να έχει ένας τεχνολόγος στη Σουηδία. Σίγουρα παραπλήσιες με αυτές στην Ελλάδα αλλα σε αρκετά καλύτερο περιβάλον και συνθήκες. Ίσως και περισσότερες επιλογές. Για να είμαι ειληκρινής απο την αρχή πριν έρθω εδώ, δεν ήθελα να ασχοληθώ με την δουλειά που κάνει ένας τεχνολόγος και μόνο. Δεν είναι το όνειρό μου δηλαδή να είμαι απλά σε ένα εργαστήριο, να τρέχω αιματολογικές εξετάσεις κλπ να κάνω καλιέργειες etc.. Ήθελα να ασχοληθώ στον τομέα της έρευνας. Έχοντας ή κάνοντας ένα μεταπτυχιακό σου δίνει πολύ περισσότερες επιλογές απο αυτές που έχεις απλά με το πτυχίο του ΤΙΕ. Εσυ έχεις τελειώσει ειπες το 2001. Απο τα λεγόμενά σου δίχνεις ότι ακόμη και κάποια χρόνια μετά σε ενδιαφέρει να μάθεις καινούρια πράγματα. Τι εννοείς όμως; Να αποκτήσεις γνώσεις σε ακαδημαικό επίπεδο ή απλά να συλλέγεις καινούριες πληροφορίες σχετικά με κάτι; Γιατί έχει διαφορά το να σπουδάζεις απο το απλά να μαθαίνεις. Φαντάζομαι οτι απλά απο το περιβάλλον εργασίας δεν θα αποκομίσεις τρομερές γνώσεις πέρα απο αυτές που έχεις στην Ελλάδα. Θα τολμούσα να πω ότι σε προπτυχιακό επίπεδο οι σπουδές στην Ελλάδα προσφέρουν ΠΟΛΥ περισσότερες γνώσεις (ναι με κεφαλαία) απο αυτές που προσφέρουν οι βασικές σπουδές στη Σουηδία. Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω παραπάνω αλλά δεν θέλω πιθανολογόντας να σου δώσω λανθασμένες ιδέες και πληροφορίες. Σε γενικές γραμμές αυτό που θα χρειαστείς για εδώ είναι, το απολυτήριο σου, πιστοποίηση αγγλικών σε επίπεδο proficiency (IELTS TOEFL etc also δεκτά), κάποια ινστιτούτα, νοσοκομεία και γενικά φορείς εργασίας ίσως ζητήσουν και σουηδικά σε βασικό επίπεδο αλλά όχι απαραίτητα. Τα μεγάλα νοσοκομεία και ινστιτούτα κάνουν recruit συνεχώς διεθνές προσωπικό οπότε υπάρχει ενα ετσι περισσότερο “International” κλίμα στο χώρο εργασίας. Απο κεί και πέρα μπορέις να πάρεις περισσότερο λεπτομερείς πληροφορίες αν επικοινωνήσεις με τη Σουηδική πρεσβεία στην Ελλάδα ή την Ελληνική στη Σουηδία. Επίσης χρήσιμο μπορεί να σου φανεί το παρακάτω link http://ellinesstinssouidia.wordpress.com . Περιέχει διάφορα sections με πληροφορίες, συμβουλές και ενημερώσεις απο Έλληνες για Έλληνες που βρίσκονται ή θέλουν να έρθουν στη Σουηδία.

      • Nikos says:

        “Θα τολμούσα να πω ότι σε προπτυχιακό επίπεδο οι σπουδές στην Ελλάδα προσφέρουν ΠΟΛΥ περισσότερες γνώσεις (ναι με κεφαλαία) απο αυτές που προσφέρουν οι βασικές σπουδές στη Σουηδία.”

        Συμφωνώ και επαυξάνω…να προσθέσω και Αγγλία και Γαλλία στη λίστα.
        Με μια διαφορά, ότι εκεί δίνουν βάση στην έρευνα από τις προπτυχιακές σπουδές.

  • Δημήτρης says:

    Εξαιρετικό το άρθρο μπράβο.
    Εγώ τώρα μπήκα στο 4ο έτος ΙΕ και ψάχνω ήδη για διεξόδους προς Σουηδία. Υπάρχει το ενδεχόμενο τον Σεπτέμβριο να φύγω για πρακτική στο νοσοκομείο του Κάλμαρ(έχω έρθει σε επαφή μαζί τους και απάντησαν πως ενδιαφέρονται να με δεχτούν, μένει να “λύσουμε” κάποια ζητήματα)με επιχορήγηση του Erasmus. Επίσης ενδιαφέρομαι για μεταπτυχιακό στη Σουηδία, πάνω στην δημόσια υγεία ή μοριακή βιολογία(/παραπλήσια). Συγκεκριμένα στο μάτι μου έχω βάλει αυτό: http://tinyurl.com/927r9s3
    Και στις δύο περιπτώσεις βέβαια έχω ενδοιασμούς, καθώς με τις αποκτηθείσες γνώσεις από τα ΤΕΙ, θεωρητικά και πρακτικά(μη γελάτε!), νιώθω σαν να πρόκειται να με πετάξουν στο κλουβί με τα λιοντάρια ;)

    Εν πάση περιπτώσει ο κλάδος μας έχει τρομερές επαγγελματικές προοπτικές και πολλούς δρόμους για να ακολουθήσει κανείς, αλλά δυστυχώς όχι εδώ μιας και ισχύει πως η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της.

    • Giorgos says:

      Φίλε Δημήτρη,

      Πολύ καλά κάνεις και το ψάχνεις απο τώρα το θέμα. Ελπίζω να πάνε όλα καλά με τα διαδικαστικά περι Erasmus και να καταφέρεις να την κάνεις για πρακτική στο εξωτερικό. Τώρα σχετικά με μεταπτυχιακό στη Μοριακή Βιολογία στη Σουηδία.

      Σε γενικές γραμμές στο σύνολο τους, οι φοιτητές / απόφοιτοι των ΤΕΙ δεν φημίζονται για τις τρελές γνώσεις που αποκομίζουν απο τη σχολή τους ούτε και για την περίσσεια διάθεση τους για μελέτη. Δεν κατακρίνω, απλά επισημαίνω την γενική άποψη που επικρατεί και την άποψη που αποκόμισα εγώ απο το ΤΕΙ θεσσαλονίκης. Σαφώς και υπάρχουν παιδιά στα ΤΕΙ τα οποία προσπαθούν, διαβάζουν, μαθαίνουν.

      Χωρίς λοιπόν να ξεγελάς τον εαυτό σου, αν μέχρι τώρα τα πας καλά με τη σχολή, λέγοντας καλά εννοώ καταλαβαίνεις τι διαβάζεις, τι γράφεις στις εξετάσεις, τι κάνεις στο εργαστήριο, γιατί το κάνεις, τι συμβαίνει όταν το αντιδραστήριο απο ροζ γίνεται κίτρινο κλπ, δεν θα έχεις πρόβλημα απο επίπεδο δυσκολίας. Σίγουρα θα χρειαστεί προσπάθεια γιατι θα αντιμετωπίσεις και καινούριες γνώσεις που εκ των πραγμάτων δεν γίνεται να σου δώσει το ΤΕΙ. Αν και τα αγγλικά σου είναι σε καλό επίπεδο δηλαδή proficiency +/- μη μασάς τιποτα. Προχώρα κανονικότατα.

  • Zeta says:

    Geia sou Giorgo. Ti kaneis? Me lene Zeta. Exw teleiwsei kai egw Iatrika Ergasthria sth Thessalonikh.Edw kai dyo mhnes eimai sto Goteborg.Tha hthela na se rwthsw kapoia pragmata sxetika me thn sxolh kai thn Soydia.Mporoyme na brethoyme kapoia stigmh apo konta na ta poyme?

    • Giorgos says:

      Βεβαίως, βρες με στο Facebook (George Koumarapis) ή στείλε μου mail (gkoumarapis@gmail.com) για να επικοινωνήσουμε, πριν τις 18 Δεκέμβρη όμως γιατί κατεβαίνω Ελλάδα και γυρίζω στις 13 Ιανουαρίου.

  • Bill says:

    Καλησπέρα! Πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις και οι εμπειρίες σου. Ήμουν το προηγούμενο εξάμηνο εράσμους (στο 2ο πτυχίο) και έζησα τις διαφορετικές συνθήκες άλλων ευρωπαικών κρατών. Μιας και είσαι Σουηδία, μπορείς να με πληροφορήσεις για κάτι; Ενδιαφέρομαι για μεταπτυχιακές σπουδές στη ψυχολογία (το πτυχίο που κάνω τώρα είναι επίσης στη ψυχολογία) και μου έχουν πει οτι στη Σουηδία σε βοηθάει -οικονομικά με απασχολεί κυρίως- το κράτος. Ισχύει; Θεωρείς καλή επιλογή το μεταπτυχιακό στη ψυχολογία σε κάποιο πανεπιστήμιο της Σουηδίας; Θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σου αν έχεις χρόνο. Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

  • jane says:

    kalhsera!xairomai pou vlepw thetika sxolia gia th souhdia giati eimai ki egw se mia fash pou to psaxnw pros ta ekei gia dikous mou proswpikous logous pou sunduazontai me metaptuxiakes spoudes.hthela na se rwthsw an prosarmosthkes eukola, ap oles tis apopseis dhladh klima ka8hmerinothta grafeiokratia kai ola ta sxetika giati genika 3erw oti den exei kamia sxesh me ta ellhnika dedomena..epishs, me th glwssa ti ginetai?h3eres apo prin h emathes sthn poreia?
    euxomai kalh sunexeia!!

  • nikos says:

    geia soy file moy giorgo na se rothso kai ego eimai synadelfos soy kai spoydazo sthn larisa iatrika ergastiria thelo na ertho ekei pera gia praktiki askisi ksereis tpt sxetika me to thema?

  • takis fotakopoulos says:

    giorgo kalispera,

    Onomazomai Takis Fotakopoulos kai eimai apo tin Patra. Spoudazo psychologia stin Athina se idiotiko kolegio. Prosfata diavasa to keimeno sou psaxnontas plirofories gia metaptyxiako sti Souidia. Pira to tharos na sou grapso kai oxi na se krakso. Endiaferomai gia to an voithaei to na gnorizo tin souidiki glossa ektos tis agglikis kai epeidi den eimai oikonomika eukatastatos an uparxoun proipotheseis gia ergasia parallilla me tis spoudes. Perimeno apantisi sou Se euxaristo

  • Gwgw says:

    polu wraia… k egw teleutaia skeftomai g metaptyxiako sth skandinavia alla exw 3 erwthseis… de xreiazetai na exeis arketa xrhmata sthn akrh gia t ksekinhma? (enoikia klp ap oso epsaksa einai arketa akriva) 2on, uparxei kamia voh8eia apo t panepisthmio g euresh ergasias h prepei n kaneis ksexwristh erevna? k 3on mporeis na sundiaseis douleia k metaptuxiako?

    • ehealthgr says:

      Η απάντησε σε όσα ρωτάς Γωγώ είναι “εξαρτάται”. Υπάρχουν εστίες, υποτροφίες, κοκ. Για αρκετά από αυτά θα πρέπει να απευθυνθείς στο ->συγκεκριμένο<- πανεπιστήμιο που θέλεις να πας. Δεν υπάρχει κάποιος γενικός κανόνας.

  • Maria says:

    Καλησπέρα Γιώργο, θα ήθελα να ρωτήσω πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να συνδυάσεις ένα μεταπτυχιακό στο Γκέτεμποργκ με μία δουλειά για να βγάζεις κάποια από τα προσωπικά έξοδα.

  • Ioanna says:

    Καλησπέρα γιώργο.ενδιαφέρομαι για σπουδές στην ιατρική ή σσας ,σαν κτλ.ήθελα να σε ρωτήσω λοιπόν…ισχύει τα μεταπτυχιακά στη σουηδία και τη φινλανδία είναι δωρεάν?

    P.S. Καλή επιτυχία σε o,τι και αν κάνεις. εξαιρετικό το άρθρο σου !

Leave a comment!

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

This is a Gravatar-enabled weblog. To get your own globally-recognized-avatar, please register at Gravatar.

Additional comments powered by BackType